Druk op enter om de resultaten te tonen of ESC om te annuleren.

Over WouterWeylandt.be

De website WouterWeylandt.be is veranderd in een Blog na het overleden van Wouter Weylandt in 2011. WouterWeylandt.be is een Blog die gefocust is op gezondheid, fitness en afvallen.

Dood

In de derde etappe van de Giro d’Italia 2011 crashte Weylandt bij de afdaling van de Passo del Bocco met een dodelijke blessure. Met nog zo’n 17 km te gaan, gingen de renners in het laatste deel van de afdaling bergafwaarts. Weylandt reed wel bijna 80 km/u snel. Volgens Manuel Antonio Cardoso (een renner van Team RadioShack die Weylandt achterna zat), keek Weylandt bij een lichte bocht naar links terug over zijn linkerschouder naar andere renners. Weylandt verloor de controle en raakte met zijn voet en pedaal de voorste rand van een lage betonnen reling aan de linkerkant van de weg. Hij werd naar de rechterkant van de weg gegooid, waar hij weer een obstakel raakte. Hij was direct dood na de impact. Weylandt is de vierde renner die in de geschiedenis van de Giro d’Italia overlijdt.

De Carrière van Wouter

Wouter Weylandt was een Belgische profwielrenner voor UCI ProTeam Quick-Step-Davitamon en later voor Leopard Trek. Zijn eerste grote overwinning was de 17e etappe van de Vuelta a España 2008. Hij won ook de derde etappe van de Giro d’Italia 2010. Hij stierf in een valpartij tijdens de derde etappe van de Giro d’Italia 2011.

2004-2005

In september 2004 werd Wouter Weylandt lid van de ploeg Quick-Step-Davitamon, die deelnam aan de Memorial Rik Van Steenbergen, de Grote Prijs Jef Scherens en Circuit Franco-Belge, waar hij twaalfde werd. Hij maakte deel uit van de Belgische ploeg in de categorie onder 23 jaar op het UCI Wereldkampioenschap Wegen 2005.

2005-2006

Weylandt werd in 2005 professioneel voor Quick-Step-Innergetic, maar dit eerste professionele seizoen werd gekenmerkt door mononucleose die begin dit jaar werd ontdekt. Tegen het einde van het seizoen won hij de GP Briek Schotte, en werd hij vijfde op de Memorial Rik Van Steenbergen en de Nationale Prijs, wat zijn uitstekende sprintkwaliteiten aantoont.

2006-2007

In 2006, zijn eerste volledige seizoen, eindigde hij vijfde in de Driedaagse van West-Vlaanderen, daarna tweede in de Nokere Koerse, waar hij de massasprint achter Bert Roesems won. Tijdens dit seizoen wist hij, op de kleine GP Vichte na, geen overwinningen te behalen, maar toonde hij een grote consistentie in de sprint, met name door het puntenklassement van de Ronde van Polen te winnen en vijfde te worden in het Kampioenschap van Vlaanderen.

2007-2008

In 2007 behaalde Weylandt nog meer overwinningen. In maart won hij een etappe van de Driedaagse van West-Vlaanderen, die hij op 5 seconden van Jimmy Casper als tweede eindigde. Twee weken later won hij de Ronde van het Groene Hart, waarna hij vierde werd in de Grand Prix de l’Escaut. In goede vorm won hij de rest van het seizoen nog drie etappe-overwinningen in de Ronde van België, de Ster Elektrotoer en de Eneco Tour. Uiteindelijk profiteerde hij tijdens de Ronde van een goede prestatie met zijn ploeg in de ploegentijdrit van de 1e etappe om een dag lang de gele trui van de leider te pakken.

2008-2009

2008 begon net zo goed voor Weylandt. Hij won de sprint in Nokere Koerse, en werd tweede in de Ronde van het Groene Hart, verslagen door Tomas Vaitkus. In april kwam één van de beste prestaties uit zijn carrière op de eendaagse wedstrijden, met een derde plaats in de klassieker Gent-Wevelgem achter Óscar Freire en Aurelien Clerc na een felle sprint. Laat in het seizoen 2008 nam Weylandt deel aan de Vuelta a España, zijn eerste grote ronde. Hij nam deel als lead-out renner voor ploegleider Tom Boonen, maar toen hij zijn kans liet varen greep Weylandt zijn kans en won de 17e etappe in Valladolid. Voortbouwend op het momentum van deze overwinning pakte hij twee weken later zijn vierde zege van het seizoen op de Omloop van de Vlaamse Scheldeboorden.

2009-2010

Na het overlijden van zijn vriend Frederiek Nolf in de Ronde van Qatar in februari 2009, won Weylandt vroeg in het seizoen nog twee overwinningen. Hij won de Memorial José Samyn wedstrijd na een ontsnapping met Remi Cusin, en vier dagen later won hij opnieuw een etappe van de Driedaagse van West-Vlaanderen. Hij eindigde als elfde in Parijs-Roubaix in april.

Bij gebrek aan bevredigende resultaten eind 2009 en begin 2010 werd hij publiekelijk bekritiseerd door Quick Step manager Patrick Lefevere. In mei won hij de sprint van de derde etappe van de Ronde van Italië. Hij had last van gastro-enteritis die een ziekenhuisopname vereist en verliet de wedstrijd een paar dagen later.

Hoewel zijn contract bij Quick-Step niet werd verlengd, kreeg hij een contract bij een andere UCI ProTeam ploeg, de nieuw gevormde Leopard Trek. Hij was de tweede geplaatste sprinter in de ploeg, achter Daniele Bennati, en werd geplaatst in de ploeg van de ploeg voor de Giro d’Italia 2011 als Bennati’s lead-out renner. Bennati viel een paar dagen voor de start uit de wedstrijd, waardoor Weylandt als hoofdsprinter van de ploeg aan de wedstrijd deelnam.